๗. ลาภครหิกชาดก
ลาภครหิกชาตกํ
นานุมฺมตฺโตติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สารีปุตฺตตฺเถรสฺส สทฺธิวิหาริกํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
เถรสฺส กิร สทฺธิวิหาริโก เถรํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินโน ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ เม ภนฺเต กเถถ กึ กโรนฺโต จีวราทีนํ ลาภี โหตีติ ปุจฺฉิ ฯ อถสฺส เถโร อาวุโส จตูหงฺเคหิ สมนฺนาคตสฺส ลาภสกฺกาโร อุปฺปชฺชติ อตฺตโน อพฺภนฺตเร หิโรตฺตปฺปํ ภินฺทิตฺวา สามญฺญํ ปหาย อนุมฺมตฺเตเนว อุมฺมตฺเตน วิย ภวิตพฺพํ ปิสุณวาจา วตฺตพฺพา นฏสทิเสน ภวิตพฺพํ วิกิณฺณวาเจน กุตูหเลน ภวิตพฺพนฺติ อิมํ ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ กเถสิ ฯ โส ตํ ปฏิปทํ ครหิตฺวา อุฏฺฐาย ปกฺกนฺโต ฯ เถโร สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ตํ ปวุตฺตึ อาจิกฺขิ ฯ สตฺถา น โส สารีปุตฺต ภิกฺขุ อิทาเนว ลาภํ ครหิ ปุพฺเพปิ ครหิเยวาติ วตฺวา เถเรน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ
อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต โสฬสวสฺสิกกาเลเยว ติณฺณํ เวทานํ อฏฺฐารสนฺนญฺจ สิปฺปานํ ปริโยสานํ ปตฺวา ทิสาปาโมกฺขาจริโย หุตฺวา ปญฺจมาณวกสตานิ สิปฺปํ วาเจสิ ฯ ตเตฺรโก มาณโว สีลาจารสมฺปนฺโน เอกทิวสํ อาจริยํ อุปสงฺกมิตฺวา กเถถ กถํ อิเมสํ สตฺตานํ ลาโภ อุปฺปชฺชตีติ ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ ปุจฺฉิ ฯ อาจริโย ตาต อิเมสํ สตฺตานํ จตูหิ การเณหิ ลาโภ อุปฺปชฺชตีติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห