๗. ลาภครหิกชาดก

ลาภครหิกชาตกํ

นานุมฺมตฺโตติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สารีปุตฺตตฺเถรสฺส สทฺธิวิหาริกํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

เถรสฺส กิร สทฺธิวิหาริโก เถรํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินโน ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ เม ภนฺเต กเถถ กึ กโรนฺโต จีวราทีนํ ลาภี โหตีติ ปุจฺฉิ ฯ อถสฺส เถโร อาวุโส จตูหงฺเคหิ สมนฺนาคตสฺส ลาภสกฺกาโร อุปฺปชฺชติ อตฺตโน อพฺภนฺตเร หิโรตฺตปฺปํ ภินฺทิตฺวา สามญฺญํ ปหาย อนุมฺมตฺเตเนว อุมฺมตฺเตน วิย ภวิตพฺพํ ปิสุณวาจา วตฺตพฺพา นฏสทิเสน ภวิตพฺพํ วิกิณฺณวาเจน กุตูหเลน ภวิตพฺพนฺติ อิมํ ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ กเถสิ ฯ โส ตํ ปฏิปทํ ครหิตฺวา อุฏฺฐาย ปกฺกนฺโต ฯ เถโร สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ตํ ปวุตฺตึ อาจิกฺขิ ฯ สตฺถา น โส สารีปุตฺต ภิกฺขุ อิทาเนว ลาภํ ครหิ ปุพฺเพปิ ครหิเยวาติ วตฺวา เถเรน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต โสฬสวสฺสิกกาเลเยว ติณฺณํ เวทานํ อฏฺฐารสนฺนญฺจ สิปฺปานํ ปริโยสานํ ปตฺวา ทิสาปาโมกฺขาจริโย หุตฺวา ปญฺจมาณวกสตานิ สิปฺปํ วาเจสิ ฯ ตเตฺรโก มาณโว สีลาจารสมฺปนฺโน เอกทิวสํ อาจริยํ อุปสงฺกมิตฺวา กเถถ กถํ อิเมสํ สตฺตานํ ลาโภ อุปฺปชฺชตีติ ลาภุปฺปตฺติปฏิปทํ ปุจฺฉิ ฯ อาจริโย ตาต อิเมสํ สตฺตานํ จตูหิ การเณหิ ลาโภ อุปฺปชฺชตีติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลาภครหิกชาดก”