๑๐. สีลวีมังสชาดก
สีลวีมํสชาตกํ
สีลํ กิเรว กลฺยาณนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ สีลวีมํสกํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
วตฺถุ ปน ปจฺจุปนฺนมฺปิ อตีตมฺปิ เหฏฺฐา เอกนิปาเต สีลวีมํสชาตเก วิตฺถาริตเมว ฯ อิธ ปน พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต ตสฺส ปุโรหิโต อตฺตโน สีลํ วีมํสิสฺสามีติ หิรญฺญผลกโต เทฺว ทิวเส เอเกกํ กหาปณํ คณฺหิ ฯ อถ นํ ตติยทิวเส โจโรติ คเหตฺวา รญฺโญ สนฺติกํ นยึสุ ฯ โส อนฺตรามคฺเค อหิตุณฺฑิเก สปฺปํ กีฬายนฺเต อทฺทส ฯ อถ นํ ราชา ทิสฺวา กสฺมา เอวรูปํ อกาสีติ ปุจฺฉิ ฯ พฺราหฺมโณ อตฺตโน สีลํ วีมํสิตุกามตายาติ วตฺวา อิมํ คาถมาห
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ