๗. ปลาสชาดก

ปลาสชาตกํ

อเจตนํ พฺราหฺมณ อสุณนฺตนฺติ อิทํ สตฺถา ปรินิพฺพานมญฺเจ นิปนฺโน อานนฺทตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส หายสฺมา อชฺช รตฺติยา ปจฺจูสสมเย สตฺถา ปรินิพฺพายิสฺสตีติ ญตฺวา อหญฺจมฺหิ เสโข สกรณีโย สตฺถุ จ เม ปรินิพฺพานํ ภวิสฺสติ ปญฺจวีสติ วสฺสานิ สตฺถุ กตํ อุปฏฺฐานํ นิปฺผลํ ภวิสฺสตีติ โสกาภิภูโต อุยฺยาโนวรเก กปิสีสํ อาลมฺพิตฺวา ปโรทิ ฯ สตฺถา ตํ อปสฺสนฺโต กหํ ภิกฺขเว อานนฺโทติ ปุจฺฉิตฺวา ตมตฺถํ สุตฺวา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา โอวทิตฺวา กตปุญฺโญสิ ตฺวํ อานนฺท ปธานมนุยุญฺช ขิปฺปํ โหหิสิ อนาสโว มา จินฺตยิ อิทานิ ตยา มม กตํ อุปฏฺฐานํ กึการณา นิปฺผลํ ภวิสฺสติ ยสฺส เต ปุพฺเพ สราคาทิกาเลปิ มม กตํ อุปฏฺฐานํ นิปฺผลํ นาโหสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พาราณสิโต อวิทูเร ปลาสรุกฺขเทวตา หุตฺวา นิพฺพตฺติ ฯ ตทา พาราณสีวาสิโน เทวตามงฺคลิกา อเหสุํ นิจฺจํ พลีกรณาทีสุ ปยุตฺตา ฯ อเถโก ทุคฺคตพฺราหฺมโณ อหมฺเปกํ เทวตํ ปฏิชคฺคิสฺสามีติ เอกสฺส อุนฺนตปฺปเทเส ฐิตสฺส มหโต ปลาสรุกฺขสฺส มูลํ สมํ นิตฺติณํ กตฺวา ปริกฺขิปิตฺวา วาลุกํ โอกีริตฺวา สมฺมชฺชิตฺวา รุกฺเข คนฺธปญฺจงฺคุลิกานิ ทตฺวา มาลาคนฺธธูเปหิ ปูเชตฺวา ทีปํ ชาเลตฺวา สุขํ สยถาติ วตฺวา รุกฺขํ ปทกฺขิณํ กตฺวา ปกฺกมติ ฯ ทุติยทิวเส ปาโตว คนฺตฺวา สุขเสยฺยํ ปุจฺฉติ ฯ อเถกทิวสํ รุกฺขเทวตา จินฺเตสิ อยํ พฺราหฺมโณ อติวิย มํ ปฏิชคฺคติ อิมํ พฺราหฺมณํ วีมํสิตฺวา เยน การเณน มํ ปฏิชคฺคิ ตํ ทสฺสามีติ ฯ สา ตสฺมึ พฺราหฺมเณ อาคนฺตฺวา รุกฺขมูเล สมฺมชฺชนฺเต มหลฺลกพฺราหฺมณเวเสน สมีเป ฐตฺวา ปฐมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ปลาสชาดก”