๓. พรหมทัตตชาดก

พฺรหฺมทตฺตชาตกํ

ทฺวยํ ยาจนโก ราชาติ อิทํ สตฺถา อาฬวึ นิสฺสาย อคฺคาฬวเจติเย วิหรนฺโต กุฏิการสิกฺขาปทํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

วตฺถุ เหฏฺฐา มณิกฺขนฺธชาตเก ๑- อาคตเมว ฯ อิธ ปน สตฺถา สจฺจํ กิร ตุมฺเห ภิกฺขเว ยาจนพหุลา วิญฺญตฺติพหุลา วิหรถาติ วตฺวา อาม ภนฺเตติ วุตฺเต เต ภิกฺขู วิครหิตฺวา ภิกฺขเว โปราณกปณฺฑิตา ปฐวิสฺสเรน รญฺญา ปวาริตาปิ ปณฺณจฺฉตฺตญฺจ เอกํ จ เอกปฏลิกํ อุปาหนยุคํ ยาจิตุกามา หิโรตฺตปฺปโรทภเยน ๒- มหาชนมชฺเฌ อกเถตฺวา รโห กถยึสูติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต กปิลรฏฺเฐ อุตฺตรปญฺจาลนคเร ปญฺจาลราเช รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เอกสฺมึ นิคมคาเม พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลํ คนฺตฺวา สพฺพสิปฺปานิ อุคฺคณฺหิตฺวา อปรภาเค ตาปสปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา หิมวนฺเต อุญฺฉาจริยาย

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. พรหมทัตตชาดก”