ทสกนิปาตชาตกฏฺฐกถา

จตุทฺวารชาตกํ

จตุทฺวารมิทํ นครนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ ทุพฺพจภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ ปจฺจุปฺปนฺนวตฺถุํ ปน นวนิปาเต ปฐมชาตเก วิตฺถาริตเมว ฯ

อิธ ปน สตฺถา ตํ ภิกฺขุํ สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ ทุพฺพโจสีติ ปุจฺฉิตฺวา สจฺจํ ภนฺเตติ วุตฺเต ปุพฺเพปิ ตฺวํ ภิกฺขุ ทุพฺพจตาย ปณฺฑิตานํ วจนํ อกตฺวา ขุรจกฺกํ อาสาเทสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ