๑๐ มิตฺตามิตฺตชาตกํ ฯ

กานิ กมฺมานิ กุพฺพานนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต โกสลรญฺโญ อตฺถจรกํ อมจฺจํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส กิร รญฺโญ พหุปกาโร อโหสิ ฯ อถสฺส ราชา อติเรกสมฺมานํ กาเรสิ ฯ อวเสสา ตํ อสหมานา เทว อสุโก อมจฺโจ ตุมฺหากํ อนตฺถการโกติ ปริภินฺทึสุ ฯ ราชา ตํ ปริคฺคณฺหนฺโต กิญฺจิ โทสํ อทิสฺวา อหํ อิมสฺส กิญฺจิ โทสํ น ปสฺสามิ กถํ นุโข สกฺกา มยา อิมสฺส มิตฺตภาวํ วา อมิตฺตภาวํ วา ชานิตุนฺติ จินฺเตตฺวา อิมํ ปญฺหํ ฐเปตฺวา ตถาคตํ อญฺโญ ชานิตุํ น สกฺขิสฺสติ คนฺตฺวา ปุจฺฉิสฺสามีติ ฯ โส ภุตฺตปาตราโส สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา ภนฺเต กถํ นุโข สกฺกา ปุริเสน อตฺตโน มิตฺตํ วา อมิตฺตํ วา ชานิตุนฺติ ปุจฺฉิ ฯ อถ นํ สตฺถา ปุพฺเพปิ มหาราช ปณฺฑิตา อิมํ ปญฺหํ จินฺเตตฺวา ปณฺฑิเต ปุจฺฉิตฺวา เตหิ กถิตวเสน ญตฺวา อมิตฺเต วชฺเชตฺวา มิตฺเต เสวึสูติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต ตสฺส อตฺถธมฺมานุสาสโก อมจฺโจ อโหสิ ฯ ตทา พาราณสิยํ รญฺโญ เอกํ อตฺถจรกํ อมจฺจํ เสสา ปริภินฺทึสุ ฯ ราชา ตสฺส โทสํ อปสฺสนฺโต กถํ นุโข สกฺกา อมิตฺตํ วา มิตฺตํ วา ญาตุนฺติ มหาสตฺตํ ปุจฺฉนฺโต ปฐมํ คาถมาห