๑๐. กุททาลชาดก

๑๐. กุทฺทาลชาตกํ

น ตํ ชิตํ สาธุ ชิตนฺติ อิมํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต จิตฺตหตฺถสารีปุตฺตํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส กิร สาวตฺถิยํ เอโก กุลทารโก อเถกทิวสํ กสิตฺวา อาคจฺฉนฺโต วิหารํ ปวิสิตฺวา เอกสฺส เถรสฺส ปตฺตโต สินิทฺธํ มธุรปฺปณีตโภชนํ ลภิตฺวา จินฺเตสิ มยํ รตฺตินฺทิวํ สหตฺเถน นานากมฺมานิ กุรุมานาปิ เอวรูปํ มธุราหารํ น ลภาม มยาปิ สมเณน ภวิตพฺพนฺติ ฯ โส ปพฺพชิตฺวา มาสฑฺฒมาสจฺจเยน อโยนิโส มนสิกโรนฺโต กิเลสวสิโก หุตฺวา วิพฺภมิตฺวา ปุน ภตฺเตน กิลมนฺโต อาคนฺตฺวา ปพฺพชิตฺวา อภิธมฺมํ อุคฺคณฺหิ อิมินา อุปาเยน ฉ วาเร วิพฺภมิตฺวา ปพฺพชิโต สตฺตเม ภิกฺขุภาเว สตฺตปฺปกรณิโก หุตฺวา พหุนฺนํ ภิกฺขูนํ ธมฺมํ วาเจนฺโต วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ ฯ อถสฺส สหายกา ภิกฺขู กึ นุ โข อาวุโส จิตฺตหตฺถ ปุพฺเพ วิย เต เอตรหิ กิเลสา น วฑฺฒนฺตีติ ปริหาสํ กรึสุ ฯ อาวุโส อภพฺโพทานาหํ อิโต ปฏฺฐาย คิหิภาวายาติ ฯ เอวํ ตสฺมึ อรหตฺตํ ปตฺเต ธมฺมสภายํ กถา อุทปาทิ อาวุโส เอวรูปสฺส นาม อรหตฺตสฺส อุปนิสฺสเย สติ อายสฺมา จิตฺตหตฺถสารีปุตฺโต ฉกฺขตฺตุํ อุปฺปพฺพชิโต อโห มหาโทโส ปุถุชฺชนภาโวติ ฯ สตฺถา อาคนฺตฺวา กาย นุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา อิมาย นามาติ วุตฺเต ภิกฺขเว ปุถุชฺชนจิตฺตํ นาม ลหุกํ ทุนฺนิคฺคหํ อารมฺมณวเสน คนฺตฺวา อลฺลียติ เอกวารํ อลฺลีนํ น สกฺกา โหติ ขิปฺปํ โมเจตุํ เอวรูปสฺส จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ ทนฺตเมว หิตํ สุขํ อาวหตีติ วตฺวา อาห

ทุนฺนิคฺคหสฺส ลหุโน ยตฺถกามนิปาติโน

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. กุททาลชาดก”