ตตฺถ ทสหิ สทฺเทหิ อวิวิตฺตนฺติ หตฺถิสทฺเทน อสฺสสทฺเทน รถสทฺเทน เภริสทฺเทน มุทิงฺคสทฺเทน วีณาสทฺเทน สมฺมสทฺเทน ตาฬสทฺเทน สงฺขสทฺเทน " อสถ ๒- ปิวถ ขาทถา"ติ ทสเมน สทฺเทนาติ อิเมหิ ทสหิ สทฺเทหิ อวิวิตฺตํ อโหสิ. เตสํ ปน สทฺทานํ เอกเทสเมว คเหตฺวา

"หตฺถิสทฺทํ อสฺสสทฺทํ เภริสงฺขรถานิ จ

ขาทถ ปิวถ เจว อนฺนปาเนน โฆสิตนฺ"ติ. พุทฺธวํเส อิมํ คาถํ วตฺวา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”