ตํ สุตฺวา อาจริโย รูปสมฺปทาทีสุ วิชฺชมานาสุปิ วิปนฺนสีโล คารยฺโห, ตสฺมา ตํ อปฺปมาณํ, อมฺหากํ สีลวนฺตภาโว รุจฺจตีติ อิมมตฺถํ ปกาเสนฺโต ทุติยํ คาถมาห

อตฺโถ อตฺถิ สรีรสฺมึ วุฑฺฒพฺยสฺส นโม กเร

อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมึ สีลํ อสฺมาก รุจฺจตีติ ฯ

ตตฺถ อตฺโถ อตฺถิ สรีรสฺมินฺติ รูปสมฺปนฺเน สรีเร อตฺโถ วิเสโส วุฑฺฒิ อตฺถิ เยว นตฺถีติ น วทามิ ฯ วุฑฺฒพฺยสฺส นโม กเรติ วุฑฺฒภาวสฺส ปน นมการเมว กโรมิ, วุฑฺฒภาโว หิ วนฺทนมานนํ ลภติ ฯ อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมินฺติ สุชาเตปิ ปุริเส วุฑฺฒิ อตฺถิ, ชาติสมฺปตฺติ หิ อิจฺฉิตพฺพา เยว ฯ สีลํ อสฺมาก รุจฺจตีติ อมฺหากํ ปน สีลเมว รุจฺจติ ฯ สีลวา หิ อาจารสมฺปนฺโน สรีรทพฺยวิรหิโตปิ ปุชฺโช ปาสํโสติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สาธุสีลชาดก”