ตตฺถ ปมาณกรานํ กิเลสานํ อภาเวน คุณานญฺจ ปมาณาภาเวน พุทฺธรตนํ อปฺปมาณํ ฯ ธมฺโมติ นววิโธ โลกุตฺตรธมฺโม ตสฺสาปิ ปมาณํ นาม กาตุํ น สกฺกาติ อปฺปมาโณ ฯ เตน อปฺปมาเณน ธมฺเมน สมนฺนาคตตฺตา สงฺโฆปิ อปฺปมาโณ ฯ

อิติ โพธิสตฺโต อิเมสํ ติณฺณํ รตนานํ คุเณ อนุสฺสเรถาติ

๒ ภูตา ภาวิตา นิพฺพตฺตวเสนาติปิ ฯ วตฺวา ติณฺณํ รตนานํ อปฺปมาณคุณตํ ทสฺเสตฺวา สปฺปมาเณ สตฺเต ทสฺเสตุํ ปมาณวนฺตานิ สิรึสปานิ อหิ วิจฺฉิกา สตปที อุณฺณานาภี สรพู มูสิกาติ อาห ฯ

ตตฺถ สิรึสปานีติ สพฺพทีฆชาติกานํ นามํ ฯ เต หิ สรนฺตา คจฺฉนฺติ, สิเรน วา สปนฺตีติ สิรึสปา ฯ อหีติอาทิ เตสํ สรูปโต นิทสฺสนํ ฯ ตตฺถ อุณฺณานาภีติ มกฺกฏโก ฯ ตสฺส หิ นาภิโต อุณฺณาสทิสํ สุตฺตํ นิกฺขมติ ตสฺมา อุณฺณานาภีติ วุจฺจติ ฯ สรพูติ ฆรโคลิกา ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ขันธปริตตชาดก”