นโม สตฺตนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธานนฺติ ฯ

ตตฺถ กตา เม รกฺขาติ มยา รตนตฺตยคุเณ อนุสฺสรนฺเตน อตฺตโน รกฺขา คุตฺติ กตา ฯ กตา เม ปริตฺตาติ ปริตฺตานมฺปิ เม อตฺตโน กตํ ฯ ปฏิกฺกมนฺตุ ภูตานีติ มยิ อหิตชฺฌาสยานิ ภูตานิ ปฏิกฺกมนฺตุ อปคจฺฉนฺตุ ฯ โสหํ นโม ภควโตติ โสหํ เอวํ กตปริตฺโต อตีตสฺส ปรินิพฺพุตสฺส สพฺพสฺสาปิ พุทฺธสฺส ภควโต นโม กโรมิ ฯ นโม สตฺตนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธานนฺติ วิเสเสน ปน อตีเต ปฏิปาฏิยา ปรินิพฺพุตานํ สตฺตนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธานํ นโม กโรมิ, เอวํ นมการํ กโรนฺตาปิ สพฺพพุทฺเธ อนุสฺสรถาติ อตฺโถ ฯ

โพธิสตฺโต อิสิคณสฺส อิมํ ปริตฺตํ พนฺธิตฺวา อทาสิ ฯ

อาทิโต ปน ปฏฺฐาย ทฺวีหิ คาถาหิ จตูสุ อหิราชกุเลสุ เมตฺตาย ทีปิตตฺตา โอทิสฺสกอโนทิสฺสกวเสน วา ทฺวินฺนํ เมตฺตาภาวนานํ ทีปิตตฺตา อิทํ ปริตฺตํ อิธ วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ ฯ อญฺญถา ๑- การณํ ปริเยสิตพฺพํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ขันธปริตตชาดก”