อปิ วีรก ปสฺเสสิ สกุณํ มญฺชุภาณกํ

มยุรคีวสงฺกาสํ ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกนฺติ ฯ

ตตฺถ อปิ วีรก ปสฺเสสีติ สามิ วีรก อปิ ปสฺเสสิ ฯ มญฺชุภาณกนฺติ มญฺชุภาณินํ ฯ สา หิ ราควเสน มธุรสฺสโร เม ปตีติ มญฺญติ, ตสฺมา เอวมาห ฯ มยุรคีวสงฺกาสนฺติ โมรคีวสมานวณฺณํ ฯ

ตํ สุตฺวา วีรโก อาม ชานามิ เต สามิกสฺส คตฏฺฐานนฺติ วตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. วีรกชาดก”