ตเถว ตฺวํปิ หิตาหิเต ๒- สมํ เมตฺตาย ภาวย

เมตฺตาปารมิตํ คนฺตฺวา สมฺโพธึ ปาปุณิสฺสสี"ติ. อุตฺตรึปิ อุปธารยโต ทสมํ อุเปกฺขาปารมึ ทิสฺวา เอตทโหสิ "สุเมธปณฺฑิต ตฺวํ อิโต ปฏฺฐาย อุเปกฺขาปารมึปิ ปูเรยฺยาสิ, สุเขปิ ทุกฺเขปิ มชฺฌตฺโตว ภเวยฺยาสิ. ยถา หิ ปฐวี นาม สุจิมฺปิ อสุจิมฺปิ ปกฺขิปมาเน มชฺฌตฺตาว โหติ, เอวเมว ตฺวํปิ สุขทุกฺเขสุ มชฺฌตฺโตว โหนฺโต พุทฺโธ ภวิสฺสสี"ติ. ทสมํ อุเปกฺขาปารมึ ทฬฺหํ กตฺวา อธิฏฺฐาสิ. เตน วุตฺตํ:-

"น เหเต เอตฺตกาเยว พุทฺธธมฺมา ภวิสฺสเร

อญฺเญปิ วิจินิสฺสามิ เย ธมฺมา โพธิปาจนา.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”