๙ ครหิตชาตกํ

หิรญฺญํ เม สุวณฺณํ เมติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ อนภิรติยา อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

เอตสฺส หิ ปจฺเจกคฺคหิตํ อารมฺมณํ นาม นตฺถิ, อนภิรติวาสํ วสนฺตํ ปน ตํ สตฺถุ สนฺติกํ อาเนสุํ ฯ โส สตฺถารา สจฺจํ กิร ตฺวํ อุกฺกณฺฐิโตสีติ ปุฏฺโฐ สจฺจนฺติ วตฺวา กึการณาติ วุตฺเต กิเลสวเสนาติ อาห ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ กิเลโส นาม ปุพฺเพปิ ติรจฺฉาเนหิปิ ครหิโต, ตฺวํ เอวรูเป สาสเน ปพฺพชิโต กสฺมา ติรจฺฉาเนหิปิ ครหิตกิเลสวเสน อุกฺกณฺฐิโตติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต หิมวนฺตปฺปเทเส วานรโยนิยํ นิพฺพตฺติ ฯ ตเมนํ เอโก วนจรโก คเหตฺวา อาเนตฺวา รญฺโญ อทาสิ ฯ โส จิรํ ราชเคเห วสมาโน วตฺตสมฺปนฺโน อโหสิ ฯ มนุสฺสโลเก วตฺตมานํ กิริยํ เยภุยฺเยน อญฺญาสิ ฯ ราชา ตสฺส วตฺเต ปสีทิตฺวา วนจรกํ ปกฺโกสาเปตฺวา อิมํ วานรํ คหิตฏฺฐาเน เยว วิสฺสชฺเชหีติ อาณาเปสิ ฯ โส ตถา อกาสิ ฯ วานรคณา โพธิสตฺตสฺส อาคตภาวํ ญตฺวา ตสฺส ทสฺสนตฺถาย มหนฺเต ปาสาณปิฏฺเฐ สนฺนิปติตฺวา โพธิสตฺเตน สทฺธึ สมฺโมทนียํ กตฺวา สมฺม กหํ เอตฺตกํ กาลํ วุฏฺโฐสีติ อาหํสุ ฯ พาราณสิยํ ราชนิเวสเนติ ฯ อถ กถํ มุตฺโตสีติ ฯ ราชา มํ เกฬิมกฺกฏํ กตฺวา มม วตฺเต ปสนฺโน มํ วิสฺสชฺเชสีติ ฯ อถ นํ เต วานรา มนุสฺสโลเก วตฺตมานกิริยํ นาม ตุมฺเห ชานิสฺสถ, อมฺหากมฺปิ ตาว กเถถ, โสตุกามมฺหาติ อาหํสุ ฯ มา มํ มนุสฺสานํ กิริยํ ปุจฺฉถาติ ฯ กเถถ, โสตุกามมฺหาติ ฯ โพธิสตฺโต มนุสฺสา นาม ขตฺติยาปิ พฺราหฺมณาปิ มยฺหํ มยฺหนฺติ วทนฺติ หุตฺวา อภาวฏฺเฐน อนิจฺจตํ น ชานนฺติ, สุณาถทานิ เตสํ อนฺธพาลานํ กรณนฺติ วตฺวา อิมา คาถา อโวจ