ตตฺถ สตํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺติ สมฺม สจฺจเมตํ, อหํ สุขํ ชีวิตรูโป รฏฺฐโต วิวนมาคโต, โสหํ เอกโกว อิมสฺมึ อรญฺเญ รุกฺขมูเล นิสีทิตฺวา กปโณ วิย ฌายามิ, ยํ วจนํ วเทสิ กินฺนาเมตํ จินฺเตสีติ ตํ เต วทามิ ฯ สตํ ธมฺมนฺติ อหํ หิ สตํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺโต อิธ นิสินฺโน ฯ สตํ ธมฺมนฺติ พุทฺธปจฺเจกพุทฺธสาวกานํ สตํ สปฺปุริสานํ ปณฺฑิตานํ ธมฺมํ ลาโภ อลาโภ ยโส อยโส นินฺทา ปสํสา สุขํ ทุกฺขนฺติ อยํ หิ อฏฺฐวิโธ โลกธมฺโม, อิมินา ปน อพฺภาหตา สนฺโต น กมฺเปนฺติ น เวเธนฺติ อยเมตฺถ อกมฺปนสงฺขาโต สตํ ธมฺโม, อิติ อิมํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺโต นิสินฺโนมฺหีติ ทีเปติ ฯ

อถ นํ สกฺโก เอวํ สนฺเต พฺราหฺมณ อิมสฺมึ ฐาเน กสฺมา นิสินฺโนสีติ ฯ ราชา จตุรงฺคสมนฺนาคตํ อุยฺยานปาลํ อาหราเปสิ, ตาทิสํ น สกฺโกมิ ลทฺธุํ, โสหํ กึ เม ปรสฺส หตฺถมรเณน, อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อนาถมรณํ มริสฺสามีติ จินฺเตตฺวา อิธ อาคนฺตฺวา นิสินฺโนมฺหีติ ฯ พฺราหฺมณ อหํ สกฺโก เทวราชา มยา เต อุยฺยานาทีนิ มาปิตานิ, จตุรงฺคสมนฺนาคตํ อุยฺยานปาลํ มาเปตุํ น สกฺโกมิ, ตุมฺหากํ รญฺโญ สีสปสาธนกปฺปโก ฉตฺตปาณี นาม จตุรงฺคสมนฺนาคโต, อุยฺยานปาเลน อตฺเถ สติ, เอตํ กปฺปกํ อุยฺยานปาลํ กาตุํ วเทหีติ ฯ อิติ สกฺโก โพธิสตฺตสฺส โอวาทํ ทตฺวา มา ภายีติ สมสฺสาเสตฺวา อตฺตโน เทวปุรเมว คโต ฯ โพธิสตฺโต เคหํ คนฺตฺวา ภุตฺตปาตราโส ราชทฺวารํ คนฺตฺวา ฉตฺตปาณิมฺปิ ตตฺเถว ทิสฺวา ตํ หตฺเถ คเหตฺวา ตฺวํ กิร สมฺม ฉตฺตปาณิ จตุรงฺคสมนฺนาคโตสีติ ปุจฺฉิตฺวา โก เต มยฺหํ จตุรงฺคสมนฺนาคตภาวํ อาจิกฺขีติ วุตฺเต สกฺโก เทวราชาติ วตฺวา กึการณา อาจิกฺขีติ วุตฺเต อิมินา การเณน อาจิกฺขีติ สพฺพํ อาจิกฺขิ ฯ โส อาม อหํ จตุรงฺคสมนฺนาคโตติ อาห ฯ อถ นํ โพธิสตฺโต หตฺเถ คเหตฺวา รญฺโญ สนฺติกํ คนฺตฺวา อยํ มหาราช ฉตฺตปาณี จตุรงฺคสมนฺนาคโต, อุยฺยานปาเลน อตฺเถ สติ, อิมํ อุยฺยานปาลํ กโรถาติ อาห ฯ อถ นํ ราชา ตฺวํ กิร จตุรงฺคสมนฺนาคโตสีติ ปุจฺฉิ ฯ อาม มหาราชาติ ฯ กตเมหิ จตุรงฺเคหิ สมนฺนาคโตสีติ ฯ

อนุสฺสุยฺยโก อหํ เทว อมชฺชปายโก อหํ

นิเสฺนหโก อหํ เทว อกฺโกธนอธิฏฺฐิโตติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธัมมัทธชชาดก”