ตสฺสตฺโถ อหํ หิ ปุพฺเพ อิมสฺมึ เยว พาราณสินคเร ตาทิโส จ ราชา หุตฺวา อิตฺถิยา การณา ปุโรหิตํ พนฺธาเปสึ

อพทฺธา ตตฺถ พชฺฌนฺติ ยตฺถ พาลา จ ภาสเร,

พทฺธาปิ ตตฺถ มุจฺจนฺติ ยตฺถ ธีรา จ ภาสเรติ, อิมสฺมึ ชาตเก อาคตนเยเนว เอกสฺมึ กาเล อยํ ฉตฺตปาณิ ราชา หุตฺวา จตุสฏฺฐิยา ปาทมูลิเกหิ สทฺธึ ปทุสฺสิตฺวา โพธิสตฺตํ อตฺตโน มโนรถํ อปูเรนฺตํ นาเสตุกามาย เทวิยา ปริภินฺโน พนฺธาเปสิ ฯ ตทา พนฺธิตฺวา อานีโต โพธิสตฺโต ยถาภูตํ เทวิยา โทสํ อาโรเจตฺวา สยํ มุตฺโต รญฺญา พนฺธาปิเต สพฺเพปิ เต ปาทมูลิเก โมจาเปตฺวา เอเตสญฺจ เทวิยา จ อปราธํ ขมถ มหาราชาติ โอวทติ ฯ สพฺพํ เหฏฺฐาวุตฺตนเยเนว วิตฺถารโต เวทิตพฺพํ ฯ ตํ สนฺธายาห

อิตฺถิยา การณา ราช พนฺธาเปสึ ปุโรหิตํ,

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธัมมัทธชชาดก”