อตีเต องฺคมคธวาสิโน อญฺญมญฺญสฺส รฏฺฐํ คจฺฉนฺตา เอกทิวสํ ทฺวินฺนํ รฏฺฐานํ สีมนฺตเร เอกํ ฆรํ นิสฺสาย วสิตฺวา สุรํ ปิวิตฺวา มจฺฉมํสํ ขาทิตฺวา ปาโตว ยานานิ โยเชตฺวา ปกฺกมึสุ ฯ เตสํ คตกาเล เอโก คูถขาทกปาณโก คูถคนฺเธน อาคนฺตฺวา เตสํ นิสินฺนฏฺฐาเน ฉฑฺฑิตสุรํ ทิสฺวา ปานียํ ปิปาสาย ปิวิตฺวา มตฺโต หุตฺวา คูถปุญฺชํ อภิรุหิ ฯ อลฺลคูถํ ตสฺมึ อารุฬฺเห โถกํ โอนมิ ฯ โส ปฐวี มํ ธาเรตุํ น สกฺโกตีติ วิรวติ ฯ ตสฺมิญฺเญว ขเณ เอโก มตฺตวารโณ ตํ ปเทสํ ปตฺวา คูถคนฺธํ ฆายิตฺวา ชิคุจฺฉนฺโต ปฏิกฺกมิ ฯ โส ตํ ทิสฺวา เอส มม ภเยน ปลายีติ สญฺญี หุตฺวา อิมินา เม สทฺธึ สงฺคามํ กาตุํ วฏฺฏตีติ ตํ อวฺหยนฺโต ปฐมํ คาถมาห

สูโร สูเรน สงฺคมฺม วิกฺกนฺเตน ปหารินา

เอหิ นาค นิวตฺตสฺสุ, กินฺนุ ภีโต ปลายสิ,

ปสฺสนฺตุ องฺคมคธา มมํ ตุยฺหญฺจ วิกฺกมนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คูถปาณกชาดก”