ตสฺสตฺโถ ตฺวํ สูโร มยา สูเรน สทฺธึ สมาคนฺตฺวา วิริยวิกฺกเมน วิกฺกนฺเตน ปหารทานสมตฺถตาย ปหารินา กึการณา อสงฺคามตฺถาย คจฺฉสิ, นนุ นาม เอกสมฺปหาโร ทาตพฺโพ สิยา, ตสฺมา เอหิ นาค นิวตฺตสฺสุ, เอตฺตเกเนว มรณภยตชฺชิโต หุตฺวา กินฺนุ ภีโต ปลายสิ, อิเม อิมํ สีมนฺตรํ กตฺวา วสนฺตา ปสฺสนฺตุ องฺคมคธา มม ตุยฺหญฺจ วิกฺกมํ อุภินฺนมฺปิ อมฺหากํ ปรกฺกมํ ปสฺสนฺตูติ ฯ โส หตฺถี อุจฺจาเรตฺวา ตสฺส วจนํ สุตฺวา นิวตฺติตฺวา ตสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ตํ อปสาเทนฺโต ทุติยํ คาถมาห

น ตํ ปาทา วธิสฺสามิ น ทนฺเตน น โสณฺฑิยา,

มีฬฺเหน ตํ วธิสฺสามิ, ปูติ หญฺญตุ ปูตินาติ ฯ

ตสฺสตฺโถ น ตํ ปาทาทีหิ วธิสฺสามิ, ตุยฺหํ ปน อนุจฺฉวิเกน มีฬฺเหน ตํ วธิสฺสามีติ เอวญฺจ ปน วตฺวา ปูติคูถปาณโก ปูตินา ว หญฺญตูติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คูถปาณกชาดก”