ตตฺถ ตโย คิรินฺติ ตโย คิรี ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ ยถา จ สุทสฺสนคิริโน ทฺวารํ เหตํ ปกาสตีติ เอตฺถ สุทสฺสนเทวนครํ

๒ ปญฺจาลาติปิ ฯ ยุชฺฌิตฺวา ทุคฺคณฺหตาย ทุจฺจลนตาย สุทสฺสนคิรีติ วุตฺตํ เอวมิธาปิ ตีณิ นครานิ ตโย คิรินฺติ อธิปฺเปตานิ, ตสฺมา อยเมตฺถ อตฺโถ ฯ ตีณิ ปน นครานิ เตสญฺจ อนฺตรํ ติวิธมฺปิ รฏฺฐํ กามยามิ ฯ ปญฺจาโล กุรุโย เกกเก จาติ อิมานิ เตสํ รฏฺฐานํ นามานิ เตสุ ปญฺจาโล อุตฺตรปญฺจาโล ฯ ตตฺถ กปิลํ นาม นครํ ฯ กุรุโยติ กุรุรฏฺฐํ ฯ ตตฺถ อินฺทปตฺตํ นาม นครํ ฯ เกกเก จาติ ปจฺจตฺเต อุปโยควจนํ ฯ เตน เกกกรฏฺฐํ ทสฺเสติ ฯ ตตฺถ เกกกราชธานี เยว นครํ ฯ ตตุตฺตรินฺติ ตํ อหํ อิโต ปฏิลทฺธา พาราณสิรชฺชา ตตุตฺตรึ ติวิธํ รชฺชํ กามยามิ ฯ ติกิจฺฉ มํ พฺราหฺมณ กามนีตนฺติ อิเมหิ วตฺถุกาเมหิ จ กิเลสกาเมหิ จ นีตํ หตํ ปหตํ สเจ สกฺโกสิ ติกิจฺฉ มํ พฺราหฺมณาติ ฯ

อถ นํ สกฺโก มหาราช ตฺวํ มูโลสธาทีหิ อเตกิจฺโฉ ญาโณสเธเนว ติกิจฺฉิตพฺโพติ วตฺวา ทุติยํ คาถมาห

กณฺหาหิ ทฏฺฐสฺส กโรนฺติ เหเก

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. กามนีตชาดก”