อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เอกสฺมึ นิคมคาเม เสฏฺฐิกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ฆราวาสํ วสนฺโต ปุตฺตธีตาหิ วฑฺฒมาโน อตฺตโน ปุตฺตสฺส พาราณสิเสฏฺฐิสฺส ธีตรํ วาเรตฺวา ทิวสํ ฐเปสิ ฯ เสฏฺฐิธีตา อตฺตโน เคเห อุสภสฺส สกฺการสมฺมานํ ทิสฺวา โก นาเมโสติ ธาตึ ปุจฺฉิตฺวา อุสโภติ สุตฺวา อนฺตรวีถิยา คจฺฉนฺตํ เอกํ ขุชฺชํ ทิสฺวา อยํ ปุริสูสโภ ภวิสฺสตีติ สารภณฺฑกํ คเหตฺวา เตน สทฺธึ ปลายิ ฯ โพธิสตฺโตปิ โข เสฏฺฐิธีตรํ เคหํ อาเนสฺสามีติ มหนฺเตน ปริวาเรน พาราณสึ คจฺฉนฺโต ตเมว มคฺคํ ปฏิปชฺชิ ฯ เต อุโภปิ สพฺพรตฺตึ มคฺคํ อคมํสุ ฯ อถ ขุชฺชสฺส สพฺพรตฺตึ สีตาภิหตสฺส อรุโณทเย สรีเร วาโต กุปฺปิ ฯ มหนฺตา เวทนา วตฺตนฺติ ฯ โส มคฺคา โอกฺกมฺม เวทนาปฺปตฺโต หุตฺวา วีณาทณฺฑโก วิย สงฺกุฏิโก นิปชฺชิ ฯ เสฏฺฐิธีตาปิสฺส ปาทมูเล นิสีทิ ฯ โพธิสตฺโต เสฏฺฐิธีตรํ ขุชฺชสฺส ปาทมูเล นิสินฺนํ ทิสฺวา สญฺชานิตฺวา อุปสงฺกมิตฺวา เสฏฺฐิธีตาย

ตํ กมฺมนฺติปิ ฯ สทฺธึ สลฺลปนฺโต ปฐมํ คาถมาห

เอกจินฺติโต อยมตฺโถ, พาโล อปริณายโก,

น หิ ขุชฺเชน วาเมน โภติ สงฺคนฺตุมรหสีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. วีณาถูณชาดก”