อกรเณ สติ ตาย ตาย ปริหานิยา ฉิทฺทํ กรเณ สติ นิจฺจเมว กาตพฺพโต ทุรภิสมฺภวํ ทุราราธนียํ นิจฺจํ กโรนฺตสฺสาปิ ตํ ทุรภิสมฺภวเมว ทุปฺปูรํ ฆราวาสํ อหํ นิปฺปริตสฺโส หุตฺวา อชฺฌาวสิสฺสามีติ ตํ โก ปฏิปชฺชิสฺสตีติ ฯ

เอวํ มหาสตฺโต ฆราวาสสฺส โทสํ กเถตฺวา อุยฺยานเมว อคมาสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา พาราณสิเสฏฺฐี โรโช มลฺโล อโหสิ, วจฺฉนขปริพฺพาชโก ปน อหเมวาติ ฯ

วจฺฉนขชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. วัจฉนขชาดก”