อเนกโกฏิสนฺนิจโย ปหูตธนธญฺญวา

อชฺฌายโก มนฺตธโร ติณฺณํ เวทาน ปารคู

ลกฺขเณ อิติหาเส จ สธมฺเม ปารมึ คโต"ติ วุตฺตํ.

อเถกทิวสํ โส สุเมธปณฺฑิโต อุปริ ปาสาทวรตเล รโหคโต หุตฺวา ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิสินฺโน จินฺเตสิ "ปุนพฺภเว ปณฺฑิต ปฏิสนฺธิคหณํ นาม ทุกฺขํ, ตถา นิพฺพตฺตนิพฺพตฺตฏฺฐาเน สรีรเภทนํ, อหํ จ ชาติธมฺโม ชราธมฺโม พฺยาธิธมฺโม มรณธมฺโม, เอวํภูเตน มยา อชาตึ อชรํ อพฺยาธึ อทุกฺขํ สุขํ สีตลํ อมตมหานิพฺพานํ ปริเยสิตุํ วฏฺฏติ, อวสฺสํ ภวโต มุจฺจิตฺวา นิพฺพานคามินา เอเกน มคฺเคน ภวิตพฺพนฺ"ติ เตน วุตฺตํ:-

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”