สตฺตตนฺตึ สุมธุรํ รามเณยฺยํ อวาทยึ,

โส มํ รงฺคมฺหิ อวฺเหติ, สรณํ เม โหหิ โกสิยาติ ฯ

ตสฺสตฺโถ อหํ เทวราช มุสิลํ นาม อนฺเตวาสิกํ สตฺตตนฺตึ สุมธุรํ รามเณยฺยํ วีณํ อตฺตโน ชานนนิยาเมน สิกฺขาเปสึ, โส มํ อิทานิ รงฺคมณฺฑเล ปกฺโกสติ, ตสฺส เม ตฺวํ โกสิยโคตฺต สรณํ โหหีติ ฯ

สกฺโก ตสฺส วจนํ สุตฺวา มา ภายิ, อหํ เต ตาณญฺจ เลณญฺจาติ วตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. คุตติลชาดก”