อถ นํ สตฺตาหจฺจเยน เทวราชา มาตลึ สงฺคาหกํ อาณาเปตฺวา รเถ นิสีทาเปตฺวา พาราณสิเมว เปเสสิ ฯ โส พาราณสึ คนฺตฺวา เทวโลเก อตฺตนา ทิฏฺฐการณํ มนุสฺสานํ อาจิกฺขิ ฯ ตโต ปฏฺฐาย เต มนุสฺสา สอุสฺสาหา ปุญฺญานิ กาตุํ มญฺญึสุ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา มุสิโล เทวทตฺโต อโหสิ, สกฺโก อนุรุทฺโธ, ราชา อานนฺโท, คุตฺติลคนฺธพฺโพ ปน อหเมวาติ ฯ

คุตฺติลชาตกํ ตติยํ ฯ

๒ สุตฺวาติปิ ฯ