ตตฺถ ยํ มํ พาหายํ มนฺติ ทฺวีสุ ปเทสุ อุปโยควจนํ อนุตาลนคฺคหณาเปกฺขํ ยํ มํ ตฺวํ ติลมุฏฺฐิยา การณา อนุตาลยิ อนุตาเลนฺโต จ พาหายํ มํ คเหตฺวา อนุตาลยิ ตํ อนุตาลนํ อชฺชาปิ มม มนสีติ อยเมตฺถ อตฺโถ ฯ นนุ ชีวิเต น รมสีติ มญฺเญ ตฺวํ อตฺตโน ชีวิตมฺหิ นาภิรมสิ ฯ เยนาสิ พฺราหฺมณาคโตติ ยสฺมา พฺราหฺมณ อิธ มม สนฺติกํ อาคโตสิ ฯ ยํ มํ พาหา คเหตฺวานาติ ยํ มม พาหุํ คเหตฺวาน พาหายํ คเหตฺวาติปิ อตฺโถ ฯ ติกฺขตฺตุํ อนุตาลยีติ ตโย วาเร เวฬุลฏฺฐิยา ตาเลสิ ฯ อชฺชทานิ ตสฺส ผลํ วินฺทาหีติ อาจริยํ มรเณน ตชฺเชนฺโต เอวมาห ฯ

ตํ สุตฺวา อาจริโย ตติยํ คาถมาห

อริโย อนริยํ กุพฺพํ โย ทณฺเฑน นิเสธติ

สาสนํ ตํ น ตํ เวรํ อิติ นํ ปณฺฑิตา วิทูติ ฯ