ปฏิรูเปน จรํ ส มคฺคทูสีติ ๑- ฯ

พุทฺธาทโย ปน ปฏิเวธอริโย นาม ฯ เตน วุตฺตํ อริยา วุจฺจนฺติ พุทฺธา จ ปจฺเจกพุทฺธา จ พุทฺธสาวกา จาติ ฯ เตสุ อิธ อาจารอริโย อธิปฺเปโต ฯ อนริยนฺติ ทุสฺสีลํ ปาปธมฺมํ ฯ กุพฺพนฺติ ปาณาติปาตาทิกํ ปญฺจวิธทุสฺสีลกมฺมํ กโรนฺตํ เอกเมว วา เอตํ อตฺถปทํ อนริยํ หีนํ ลามกํ ปญฺจเวรภยกมฺมํ กโรนฺตํ ปุคฺคลํ ฯ โยติ โส จ ขตฺติยาทีสุ โยโกจิ ฯ ทณฺเฑนาติ เยน เกนจิ ปหรณเกน ฯ นิเสธตีติ มา ปุน เอวรูปํ กรีติ ปหรนฺโต วาเรติ ฯ สาสนํ ตํ น ตํ เวรนฺติ มหาราช อกตฺตพฺพํ กโรนฺเต ปุตฺตธีตโร วา อนฺเตวาสิเก วา เอวํ ปหริตฺวา นิเสธนนฺนาม อิมสฺมึ โลเก สาสนํ อนุสิฏฺฐิ โอวาโท (โส) น เวรํ ฯ อิติ นํ ปณฺฑิตา วิทูติ เอวเมว ตํ ปณฺฑิตา ชานนฺติ ฯ ตสฺมา มหาราช ตฺวมฺปิ เอวํ ชานาหิ เอวรูเป ฐาเน เวรํ กาตุํ นารหสิ สเจปิ ตฺวํ มหาราช มยา เอวํ สิกฺขาปิโต น ภวิสฺส คจฺฉนฺเต กาเล ปูวสกฺขลิกาทีนิ เจว ผลาทีนิ จ หรนฺโต โจรกมฺเมสุ ปลุทฺโธ อนุปุพฺเพน สนฺธิจฺเฉทปนฺถฆาฏคาม- ฆาฏกาทีนิ กตฺวา ราชาปราธิโก โจโรติ สโหฒํ คเหตฺวา รญฺโญ ทสฺสิโต คจฺฉถสฺส โทสานุรูปํ ทณฺฑํ กโรถาติ ทณฺฑภยํ อปาปุณิสฺส กุโต เต เอวรูปา สมฺปตฺติ อภวิสฺส นนุ มมฺปิ นิสฺสาย อิมํ อิสฺสริยํ ตยา สุลทฺธนฺติ เอวํ อาจริโย ราชานํ สญฺญาเปสิ ฯ

ปริวาเรตฺวา ฐิตา อมจฺจาปิ ตสฺส กถํ สุตฺวา สจฺจํ เทว อิทํ อิสฺสริยํ ตุมฺหากํ อาจริยสฺส สนฺตกนฺติ อาหํสุ ฯ ตสฺมึ ขเณ ราชา อาจริยสฺส คุณํ สลฺลกฺเขตฺวา สพฺพํ อิสฺสริยํ เต อาจริย ทมฺมิ รชฺชํ สมฺปฏิจฺฉาติ อาห ฯ อาจริโย น เม มหาราช รชฺเชนตฺโถติ ปฏิกฺขิปิ ฯ ราชา ตกฺกสิลํ เปเสตฺวา อาจริยสฺส ปุตฺตทารํ อานาเปตฺวา มหนฺตํ อิสฺสริยํ ทตฺวา ตเมว ปุโรหิตํ กตฺวา ปิตุฏฺฐาเน ฐเปตฺวา ตสฺส โอวาเท ฐิโต ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กตฺวา สคฺคปรายโน อโหสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ติลมุฏฐิชาดก”