นาโค มณึ ยาจิโต พฺราหฺมเณน

อทสฺสนํเยว ตทชฺฌคมาติ ฯ

ตตฺถ น ตํ ยาเจติ ตํ ภณฺฑํ น ยาเจยฺย ฯ ยสฺส ปิยํ ชิคึเสติ ยํ ภณฺฑํ อสฺส ปุคฺคลสฺส ปิยนฺติ ชาเนยฺย ฯ เทสฺโส โหตีติ อปฺปิโย โหติ ฯ อติยาจนายาติ ปมาณํ อติกฺกมิตฺวาว ภณฺฑํ ยาเจนฺโต ตาย อติยาจนาย ฯ อทสฺสนํเยว ตทชฺฌคมาติ ตโต ปฏฺฐาย อทสฺสนเมว คโต ฯ เอวํ ปน ตํ วตฺวา โภ อิโตทานิ มา โสจีติ สมสฺสาเสตฺวา เชฏฺฐภาตา ตาปโส อตฺตโน อสฺสมเมว คโต ฯ อถาปรภาเคปิ เต เทฺว ภาตโร อภิญฺญา จ สมาปตฺติโย จ นิพฺพตฺเตตฺวา พฺรหฺมโลกปรายนา อเหสุํ ฯ สตฺถา เอวํ ภิกฺขเว สตฺตรตนปริปุณฺเณ นาคภวเน วสนฺตานํ นาคานมฺปิ ยาจนา นาม อมนาปา กิมงฺคมฺปน มนุสฺสานนฺติ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา กนิฏฺโฐ อานนฺโท อโหสิ เชฏฺฐกตาปโส ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มณิกัณฐชาดก”