ภุตฺวา ติณปริฆาสํ ภุตฺวา อาจามกุณฺฑกํ

เอตํ เต โภชนํ อาสิ กสฺมาทานิ น ภุญฺชสีติ ฯ

ตตฺถ ภุตฺวา ติณปริฆาสนฺติ ตฺวํ ปุพฺเพ มหลฺลิกาย ทินฺนํ เตสํ เตสํ ขาทิตาวเสสํ ติณปริฆาสสงฺขาตํ วิฆาสติณํ ภุญฺชิตฺวา วฑฺฒิโต ฯ ภุตฺวา อาจามกุณฺฑกนฺติ เอตฺถ อาจาโม วุจฺจติ โอทนาวสานํ กุณฺฑกนฺติ กุณฺฑกเมว เอตญฺจ ภุญฺชิตฺวา วฑฺฒิโตสีติ ทีเปติ ฯ เอตํ เตติ เอตํ ตว ปุพฺเพ โภชนํ อาสิ ฯ กสฺมาทานิ น ภุญฺชสีติ มยาปิ เต ตเมว ทินฺนํ ตฺวํ ตํ กสฺมา อิทานิ น ภุญฺชสีติ ฯ

ตํ สุตฺวา สินฺธวโปตโก อิตรา เทฺว คาถา อโวจ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กุณฑกกุจฉิสินธวชาดก”