วิชฺฌติ ปิตุจฺฉาปุตฺตสฺส เม กุมารสฺส มนฺตนเขน วิชฺฌตีติ ญตฺวา อมฺม ตฺวํ กุมารสฺส สนฺติกํ อคมาสีติ ปุจฺฉิ ฯ อาม อมฺม คจฺฉามีติ ฯ กินฺเต สาสนํ กถิตนฺติ ฯ ตว พหิ กรณุปายํ ปุจฺฉติ อมฺมาติ ฯ ราชธีตา ปณฺฑิโตปิ โหนฺโต ชานิสฺสตีติ อมฺม อิมํ อุคฺคเหตฺวา กุมารสฺส อาโรเจยฺยาสีติ ปฐมํ คาถมาห

ปาณิ เจ มุทุโก จสฺส นาโค จสฺส สุการิโต

อนฺธกาโร จ วสฺเสยฺย อถ นูน ตทา สิยาติ ฯ

สา ตํ อุคฺคเหตฺวา กุมารสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา อมฺม ราชธีตา กึ อาหาติ วุตฺเต อยฺยปุตฺต อญฺญํ กิญฺจิ อวตฺวา อิมํ คาถํ ปหิณีติ ตํ คาถํ อุทาหาสิ ฯ กุมาโร จ ตสฺสา อตฺถํ ญตฺวา คจฺฉ อมฺมาติ ตํ อุยฺโยเชสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มุทุปาณิชาดก”