ตตฺถ อนลา มุทุสมฺภาสาติ มธุรวจเนนาปิ อสกฺกุเณยฺยา เนว สกฺกา สณฺหวาจาย สงฺคณฺหิตุนฺติ อตฺโถ ปุริเสหิ วา เอตาสํ น อลนฺติ อนลา มุทุสมฺภาสาติ หทเย จ ถทฺเธปิ สมฺภาสาว มุทุ เอตาสนฺติ มุทุสมฺภาสา ฯ ทุปฺปูรา ตา นทีสมาติ ยถา นที อาคตาคตสฺส อุทกสฺส สนฺทนโต อุทกสฺส ทุปฺปูรา เอวํ อนุภูตานุภูเตหิ เมถุนาทีหิ อปริตุสฺสนโต ทุปฺปูรา ฯ เตน วุตฺตํ ติณฺณํ ภิกฺขเว ธมฺมานํ อติตฺโต อปฺปฏิภาโณ มาตุคาโม กาลํ กโรติ กตเมสํ ติณฺณํ เมถุนธมฺมสมาปตฺติยา จ วิปฺผายนสฺส จ อลงฺการสฺส จ อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ธมฺมานํ อติตฺโต อปฺปฏิภาโณ มาตุคาโม กาลํ กโรตีติ ฯ สีทนฺตีติ อฏฺฐสุ มหานิรเยสุ โสฬสสุ จ อุสฺสุทนิรเยสุ สีทนฺติ นิมฺมุชฺชนฺติ ฯ นนฺติ นิปาตมตฺตํ ฯ วิทิตฺวานาติ เอวํ ชานิตฺวา ฯ อารกา ปริวชฺชเยติ เอตา อิตฺถิโย นาม เมถุนธมฺมาทีหิ อติตฺตา กาลํ กตฺวา เอเตสุ นิรเยสุ สีทนฺติ เอตา เอวํ อตฺตนา สีทมานา กสฺสญฺญสฺส สุขาย ภวิสฺสนฺตีติ เอวํ ญตฺวา ปณฺฑิโต ปุริโส ทูรโตว เอตาปิ ปริวชฺเชยฺยาติ ทีเปติ ฯ ฉนฺทสา วา ธเนน วาติ อตฺตโน วา ฉนฺเทน รุจิยา เปเมน ภตฺติวเสน ลทฺธธเนน วา ยํ ปุริสํ เอตา อิตฺถิโย อุปเสวนฺติ ภชนฺติ ฯ ชาตเวโทติ อคฺคิ ฯ โส หิ ชาตมตฺโตว เวทิยติ เวทิโต ปากโฏ โหตีติ ชาตเวโท ฯ โส ยถา อตฺตโน ฐานํ การณํ โอกาสํ วา อนุทหติ เอวเมว ตาปิ ยํ ปุริสํ อุปเสวนฺติ ตํ ปุริสํ ธนยสสีลปญฺญาสมนฺนาคตมฺปิ เตสํ ธนาทีนํ วินาสโต ปุน ตาย สมฺปตฺติยา อภพฺพุปฺปตฺติกํ กุรุมานา ขิปฺปํ อนุทหนฺติ ฌายนฺติ ฯ วุตฺตมฺปิ เจตํ

พลวนฺโต ทุพฺพลา โหนฺติ ถามวนฺโตปิ หายเร

จกฺขุโน อนฺธกา โหนฺติ มาตุคามวสงฺคตา

คุณวนฺโต นิคุณา โหนฺติ ปญฺญวนฺโตปิ หายเร

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มุทุปาณิชาดก”