โส เอวํ วตฺวา มยฺหํ น รุจฺจติ มยฺหํ น รุจฺจตีติ วิรวนฺโต อากาเส อุปฺปติ ฯ อุลูโกปิ นํ อุฏฺฐาย อนุพนฺธิ ฯ ตโต ปฏฺฐาย เต อญฺญมญฺญํ เวรํ พนฺธึสุ ฯ สกุณา สุวณฺณหํสํ ราชานํ กตฺวา ปกฺกมึสุ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา รชฺเช อภิสิญฺจิตหํสโปตโก ปน อหเมวาติ ฯ

อุลูกชาตกํ ทสมํ ฯ

ปทุมวคฺโค ทุติโย ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อุลูกชาดก”