ตตฺถ พฺยคฺฆาติ อุโภปิ เต พฺยคฺฆนาเมนาลปนฺตี อาห ฯ นิวตฺตวฺโหติ นิวตฺเตถ ฯ ปจฺจุเปถ มหาวนนฺติ ตํ มหาวนํ ปจฺจุเปถ ปุน อุปคจฺฉถ ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ มา โน วนํ ฉินฺทิ นิพฺยคฺฆาติ อมฺหากํ วสนวนสณฺฑํ อิทานิ ตุมฺหากํ อภาเวน นิพฺยคฺฆํ มนุสฺสา มา ฉินฺทึสุ ฯ พฺยคฺฆา มาเหสุ นิพฺพนาติ ตุมฺหาทิสา เทฺว พฺยคฺฆราชาโน อตฺตโน วสนฏฺฐานา ปลายิตตฺตา นิพฺพนา วสนฏฺฐานภูเตน วเนน วิรหิตา มา อเหสุํ ฯ

เต เอวํ ตาย เทวตาย ยาจิยมานาปิ คจฺฉ ตวํ น มยํ คมิสฺสามาติ ปฏิกฺขิปึสุเยว ฯ เทวตา เอกิกาว วนสณฺฑํ ปจฺจาคมิ ฯ มนุสฺสาปิ กติปาเหเนว สพฺพํ วนํ ฉินฺทิตฺวา เขตฺตานิ กริตฺวา กสิกมฺมํ กรึสุ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อปณฺฑิตเทวตา โกกาลิโก อโหสิ สีโห สารีปุตฺโต พฺยคฺโฆ โมคฺคลฺลาโน ปณฺฑิตเทวตา ปน อหเมวาติ ฯ

พฺยคฺฆชาตกํ ทุติยํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. พยัคฆชาดก”