เปจฺจ สคฺคํ นิคจฺเฉยฺย อิทํ สุณาถ กาสิโยติ ฯ

ตตฺถ เสยฺยํโส เสยฺยํโส โหติ โย เสยฺยมุปเสวตีติ อนวชฺชอุตฺตมธมฺมสงฺขาโต เสยฺโย อํโส โกฏฺฐาโส อสฺสาติ เสยฺยํโส กุสลธมฺมนิสฺสิโต ปุคฺคโล โย ปุนปฺปุนํ ตํ เสยฺยํ กุสลธมฺมภาวนํ กุสลาภิรตํ วา อุตฺตมปุคฺคลมุปเสวติ โส เสยฺยํโส โหติ ปสํสตโร เจว อุตฺตริตโร จ โหติ ฯ เอเกน สนฺธึ กตฺวาน สตํ วชฺเฌ อโมจยินฺติ ตทิมินาปิ เจตํ เวทิตพฺพํ อหํ หิ เสยฺยํ เมตฺตาภาวนํ อุปเสวนฺโต ตาย เมตฺตาภาวนาย เอเกน โจรรญฺญา สนฺธึ กตฺวา เมตฺตาภาวนํ ฆเฏตฺวา ตุมฺเห สตชเน วชฺฌปฺปตฺเต อโมจยึ ฯ ทุติยคาถาย อตฺโถ ฯ ยสฺมา อหํ เอเกน สทฺธึ เอกโต เมตฺตาภาวนาย สนฺธึ กตฺวา ตุมฺเห วชฺฌปฺปตฺเต สตชเน โมเจสึ ตสฺมา เวทิตพฺพเมว ตํ ตสฺมา สพฺเพน โลเกน สทฺธึ เมตฺตาภาวนาย สนฺธึ กตฺวา เอกโก ปุคฺคโล เปจฺจ ปรโลเก สคฺคํ นิคจฺเฉยฺย ฯ เมตฺตาย หิ อุปจารํ กามาวจเร ปฏิสนฺธึ เทติ อปฺปนา พฺรหฺมโลเก อิทํ มม วจนํ สพฺเพปิ ตุมฺเห กาสิกรฏฺฐวาสิโน สุณาถาติ ฯ

เอวํ มหาสตฺโต มหาชนสฺส เมตฺตายุตฺตาย ภาวนาย คุณํ วณฺเณตฺวา ทฺวาทสโยชนิเก พาราณสีนคเร เสตจฺฉตฺตํ ปหาย หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิ ฯ

สตฺถา อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา ตติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เสยยชาดก”