น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี"ติ ๑-.

อิมสฺสปิ กมฺมสฺส นิสฺสนฺเทน ตสฺส ภควโต สรีโรภาโส ทสสหสฺสีโลกธาตุํ ผริตฺวา อฏฺฐาสิ.

ตทา อมฺหากํ โพธิสตฺโต สุรุจิ นาม พฺราหฺมโณ หุตฺวา "สตฺถารํ นิมนฺเตสฺสามี"ติ อุปสงฺกมิตฺวา มธุรธมฺมกถํ สุตฺวา "เสฺว มยฺหํ ภิกฺขํ คณฺหถ ภนฺเต"ติ อาห. "พฺราหฺมณ กิตฺตเกหิ เต ภิกฺขูหิ อตฺโถ"ติ. "กิตฺตกา ปน โว ภนฺเต ปริวารา ภิกฺขู"ติ อาห. ตทา ปน สตฺถุ ปฐมสนฺนิปาโตเยว โหติ, ตสฺมา "โกฏิสตสหสฺสนฺ"ติ อาห. "ภนฺเต สพฺเพหิปิ สทฺธึ มยฺหํ เคเห ภิกฺขํ คณฺหถา"ติ. สตฺถา อธิวาเสสิ. พฺราหฺมโณ สฺวาตนาย นิมนฺเตตฺวา เคหํ คจฺฉนฺโต จินฺเตสิ "อหํ เอตฺตกานํ ภิกฺขูนํ ยาคุภตฺตวตฺถาทีนิ ทาตุํ สกฺโกมิ, นิสีทนฏฺฐานํ ปน กถํ ภวิสฺสตี"ติ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”