๑๐. สีลวีมังสชาดก

สีลวีมํสชาตกํ

สีลํ กิเรว กลฺยาณนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ สีลวีมํสกํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

วตฺถุ ปน ปจฺจุปนฺนมฺปิ อตีตมฺปิ เหฏฺฐา เอกนิปาเต สีลวีมํสชาตเก วิตฺถาริตเมว ฯ อิธ ปน พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต ตสฺส ปุโรหิโต อตฺตโน สีลํ วีมํสิสฺสามีติ หิรญฺญผลกโต เทฺว ทิวเส เอเกกํ กหาปณํ คณฺหิ ฯ อถ นํ ตติยทิวเส โจโรติ คเหตฺวา รญฺโญ สนฺติกํ นยึสุ ฯ โส อนฺตรามคฺเค อหิตุณฺฑิเก สปฺปํ กีฬายนฺเต อทฺทส ฯ อถ นํ ราชา ทิสฺวา กสฺมา เอวรูปํ อกาสีติ ปุจฺฉิ ฯ พฺราหฺมโณ อตฺตโน สีลํ วีมํสิตุกามตายาติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สีลวีมังสชาดก”