ปทุโม นาม นาเมน อสโม อปฺปฏิปุคฺคโลติ.

ตสฺส อปรภาเค นารโท นาม สตฺถา อุทปาทิ. ตสฺสาปิ ตโย สาวกสนฺนิปาตา อเหสุํ. ปฐมสนฺนิปาเต โกฏิสตสหสฺสภิกฺขู อเหสุํ, ทุติเย นวุติโกฏิสหสฺสานิ, ตติเย อสีติโกฏิสหสฺสานิ. ตทา โพธิสตฺโต อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา ปญฺจสุ อภิญฺญาสุ อฏฺฐสุ จ สมาปตฺตีสุ จิณฺณวสี หุตฺวา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส มหาทานํ ทตฺวา โลหิตจนฺทเนน ปูชํ อกาสิ. โสปิ ตํ "อนาคเต พุทฺโธ ภวิสฺสสี"ติ พฺยากาสิ. ตสฺส ภควโต ธญฺญวตี นาม นครํ อโหสิ, สุเทโว นาม ขตฺติโย ปิตา, อโนมา นาม มาตา, ภทฺทปาโล จ ชิตมิตฺโต จ เทฺว อคฺคสาวกา, วาเสฏฺโฐ นามุปฏฺฐาโก, อุตฺตรา จ ผคฺคุณี จ เทฺว อคฺคสาวิกา, มหาโสณรุกฺโข นาม โพธิ, สรีรํ อฏฺฐาสีติหตฺถุพฺเพธํ อโหสิ, นวุติวสฺสสหสฺสานิ อายูติ.

ปทุมสฺส อปเรน สมฺพุทฺโธ ทิปทุตฺตโม

นารโท นาม นาเมน อสโม อปฺปฏิปุคฺคโลติ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”