น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺตีติ ฯ

ตตฺถ อสยฺหสาหินนฺติ อสยฺหํ ทุสฺสหํ สหิตุํ สมตฺถานํ ฯ อิจฺเจวํ เต ภาสิตนฺติ เอวํ ตยา กูฏตาปส ลญฺจํ คเหตฺวา ปราชินกราชานํ ชินิสฺสติ ชินกราชานญฺจ ปราชิสฺสตีติ ภาสิตํ ฯ น อุชุภูตาติ เย กาเยน วาจาย มนสา จ อุชุกา น เต เอวํ มุสา ภณนฺตีติ ฯ

เอวํ โส ตาปสํ อกฺโกสนฺโต ปลายิตฺวา อตฺตโน นครเมว คโต นิวตฺติตฺวา โอโลเกตุมฺปิ นาสกฺขิ ฯ ตโต กติปาหจฺจเยน สกฺโก ตาปสสฺส อุปฏฺฐานํ อคมาสิ ฯ ตาปโส เตน สทฺธึ กเถนฺโต ตติยํ คาถมาห

เทวา มุสาวาทมุปาติวตฺตา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จุลลกาลิงคชาดก”