มยาปิ สามา นิมิเนยฺย อญฺญํ

อิโต อหํ ทูรตรํ คมิสฺสนฺติ ฯ

ตตฺถ อสนฺถุตนฺติ อกตสํสคฺคํ ฯ จิรสนฺถุเตนาติ จิรกตสํสคฺเคน ฯ นิมินีติ ปริวตฺเตสิ ฯ อธุวํ ธุเวนาติ มํ อธุวํ เตน ธุวสามิเกน ปริวตฺเตตุํ นครคุตฺติกสฺส สหสฺสํ ทตฺวา มํ คณฺหีติ อตฺโถ ฯ มยาปิ สามา นิมิเนยฺย อญฺญนฺติ สามา มยาปิ อญฺญํ สามิกํ ปริวตฺเตตฺวา คณฺเหยฺย ฯ อิโต อหํ ทูรตรนฺติ ยตฺถ น สกฺกา ตสฺสา สาสนํ วา ปวุตฺตึ วา โสตุํ ตาทิสํ ทูรตรฏฺฐานํ คมิสฺสํ ตสฺมา มม อิโต อญฺญตฺถ คตภาวํ ตสฺสา อาโรเจถาติ วตฺวา เตสํ ปสฺสนฺตานญฺเญว ทฬฺหตรํ นิวาเสตฺวา เวเคน ปลายิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. กณเวรชาดก”