ตํ สุตฺวา ติตฺติโร ตติยํ คาถมาห

ญาตโก โน นิสินฺโนติ พหุ อาคจฺฉเต ชโน

ปฏิจฺจกมฺมํ ผุสติ ตสฺมึ เม สงฺกเต มโนติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ภนฺเต สจาหํ สทฺทํ น กเรยฺยํ อยํ ติตฺติรชโน น อาคจฺเฉยฺย มยิ ปน สทฺทํ กโรนฺเต ญาตโก โน นิสินฺโนติ อยํ พหุ ชโน อาคจฺฉติ ตํ อาคตํ ลุทฺโท คเหตฺวา ชีวิตกฺขยํ ปาเปนฺโต มํ ปฏิจฺจ นิสฺสาย เอตํ ปาณาติปาตกมฺมํ ผุสติ ปฏิลภติ วินฺทติ ตสฺมา มํ ปฏิจฺจ กเต ปาเป มม นุโข เอตํ ปาปนฺติ เอวํ เม มโน สงฺกติ กุกฺกุจฺจํ อาปชฺชตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ติตติรชาดก”