ตํ สุตฺวา โพธิตตฺโต จตุตฺถํ คาถมาห

น ปฏิจฺจกมฺมํ ผุสติ มโน เจ นปฺปทุสฺสติ

อปฺโปสฺสุกฺกสฺส ภทฺรสฺส น ปาปมุปลิมฺปตีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ยทิ ตว ปาปกิริยาย มโน นปฺปทุสฺสติ ตนฺนินฺโน ตปฺโปโณ ตปฺปพฺภาโร น โหติ เอวํ สนฺเต ลุทฺเทน อายสฺมนฺตํ ปฏิจฺจ กตมฺปิ กมฺมํ ตํ น ผุสติ น อลฺลิยติ ปาปกิริยาย หิ อปฺโปสฺสุกฺกสฺส นิราลยสฺส ภทฺรสฺส ปริสุทฺธสฺส สโต ตว ปาณาติปาตเจตนาย อภาวา ตํ ปาปํ น อุปลิมฺปติ ตว จิตฺตํ น อลฺลิยตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ติตติรชาดก”