สุจชํ วต น จชิ วาจาย อททํ คิรึ

กิญฺจิ ตสฺส จชนฺตสฺส ๑- วาจาย อททํ ปพฺพตนฺติ ฯ

ตตฺถ สุจชํ วตาติ สุเขน จชิตุํ สกฺกุเณยฺยมฺปิ น จชิ ฯ อททนฺติ วจนมตฺเตนาปิ ปพฺพตํ อททมาโน ฯ กิญฺจิ ตสฺส จชฺนฺตสฺสาติ ตสฺส เม ยาจิตสฺส ตํ จชนฺตสฺส กิญฺจิ จเชยฺย ฯ วาจาย อททํ ปพฺพตนฺติ สจายํ มยา ยาจิโต มม วจเนน สุวณฺณมยมฺปิ โหนฺตํ ตํ ปพฺพตํ วาจาย อททํ วจนมตฺเตน อทสฺสตฺถาติ ๒- อตฺโถ ฯ

ตํ สุตฺวา ราชา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สุจจชชาดก”