ยมฺหิ กยิรา ตมฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท

อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตาติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ยเทว หิ ปณฺฑิโต ปุริโส กาเยน กเรยฺย ตํ วาจาย วเทยฺย ยมฺปิ น กยิรา น ตํ วเทติ ฯ ทาตุกาโมว ทมฺมีติ วเทยฺย น อทาตุกาโมติ อธิปฺปาโย ฯ กึการณา ฯ โย หิ ทสฺสามีติ วตฺวาปิ ปจฺฉา น ททาติ ตํ อกโรนฺตํ เกวลํ มุสา ภาสมานํ ฯ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตาติ อหํ ๓- ทสฺสามีติ วจนมตฺตเมว ภาสติ น ปน เทติ ยํ ๔- หิ โข ปน อทินฺนมฺปิ วจนมตฺเตเนว ทินฺนํ โหติ ตํ ปุเรตรเมว ลทฺธนฺนาม ภวิสฺสตีติ เอวํ ตสฺส มุสาวาทิภาวํ ปณฺฑิตา ชานนฺติ พาลา ปน วจนมตฺเตเนว ตุสฺสนฺตีติ ฯ

ตํ สุตฺวา เทวี รญฺโญ อญฺชลิมฺปคฺคเหตฺวา ตติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สุจจชชาดก”