ยถาปิ ปาเป วิชฺชนฺเต กลฺยาณมฺปิ วิชฺชติ

เอวเมว ชาติ วิชฺชนฺเต อชาติ อิจฺฉิตพฺพกนฺ"ติ ๓-.

อปรํปิ จินฺเตสิ "ยถา นาม คูถราสิมฺหิ นิมุคฺเคน ปุริเสน ทูรโต ปญฺจวณฺณปทุมสญฺฉนฺนํ มหาตฬากํ ทิสฺวา "กตเรน นุ โข มคฺเคน เอตฺถ คนฺตพฺพนฺ"ติ ตํ ตฬากํ คเวสิตุํ ยุตฺตํ. ยํ ตสฺส อคเวสนํ, น โส ตฬากสฺส โทโส, ปุริสสฺเสว โทโส, เอวเมว กิเลสมลโธวเน อมตมหานิพฺพานตฬาเก วิชฺชนฺเต ยํ ๔- ตสฺส อคเวสนํ, น โส ๕- อมตนิพฺพานมหาตฬากสฺส โทโส, ปุริสสฺเสว โทโส. ยถา จ โจเรหิ สมฺปริวาริโต ปุริโส ปลายนมคฺเค วิชฺชมาเนปิ สเจ น ปลายติ, น โส มคฺคสฺส โทโส, ปุริสสฺเสว โทโส, เอวเมว กิเลเสหิ ปริวาเรตฺวา คหิตสฺส ปุริสสฺส วิชฺชมาเนเยว นิพฺพานคามิมฺหิ สิเว

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”