ตตฺถ อสญฺญตนฺติ กายาทีหิ อสญฺญตํ อสฺสมณเมว สมานํ ตํ สมโณ เอโสติ สมิตปาปตาย สมตาย สมโณติ มญฺญมาโน อุปคญฺฉึ ฯ ปาหาสีติ ปหริ ฯ อชินสาฏิยาติ เอกํสํ กตฺวา ปารุเตน อชินจมฺเมน ตุยฺหํ โก อตฺโถ ฯ อพฺภนฺตรนฺเตติ ตว สรีรพฺภนฺตรํ วิสปูรํ วิย อลาพุ คูถปูโร วิย อาวาโฏ อาสีวิสปูโร วิย วมฺมิโก กิเลสคหนํ ฯ พาหิรนฺติ เกวลํ พหิ สรีรํ ปริมชฺชสี (ติ) อนฺโต ผรุสตาย พหิ มฏฺฐตาย หตฺถิลณฺฑํ วิย อสฺสลณฺฑํ วิย จ โหติ ฯ

ตํ สุตฺวา ตาปโส ตติยํ คาถมาห

เอหิ โคธ นิวตฺตสฺสุ ภุญฺช สาลีนโมทนํ

เตลํ โลณญฺจ เม อตฺถิ ปหุตํ มยฺหํ ปิปฺผลีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. โคธชาดก”