@๔ วีตํ อนนุโสจิตํ ฯ ยสฺสาติปิ ปาโฐ ฯ ยํ ยํ ยสฺส วิชฺชติ ตญฺเจ โส อนุโสเจยฺยาติ อตฺโถ ฯ มจฺจุวสมฺปตฺตนฺติ เอวํ สนฺเต นิจฺจํ มจฺจุวสํ ปตฺตํ คจฺฉนฺตํ อตฺตานเมว อนุโสเจยฺย เตนสฺส อนุโสจนกาโลเยว น ภเวยฺยาติ อตฺโถ ฯ

ตติยคาถาย ฯ น เหว ฐิตํ นาสีนํ น นิปนฺนํ น ปตฺถคุํ กิญฺจิ สตฺตํ อายุสงฺขาโร อนุคจฺฉตีติ ปาฐเสโส ฯ ตตฺถ ปตฺถคุนฺติ สมฺปริวตฺเตตฺวา จรมานํ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ อิเม สตฺตา จตูสุ อิริยาปเถสุ ปมตฺตา วิหรนฺติ อายุสงฺขารา ปน รตฺติญฺจ ทิวญฺจ สพฺพิริยาปเถสุ อปฺปมตฺตา อตฺตโน ขยคมนกมฺมเมว กโรนฺตีติ ฯ ยาวุปฺปตฺติ นิมิสฺสตีติ อยมฺหิ ตสฺมึ กาเล โวหาโร ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยาว อุมฺมิสฺสติ จ นิมฺมิสฺสติ จ ตตฺราปิ เอวํ อปฺปมตฺตเก กาเล อิเมสํ สตฺตานํ สรติ วโย ตีสุ วเยสุ เสโส วโย ปริหายเตว น วฑฺฒติ ฯ ตตฺถตฺตนิ วตปฺปนฺเถติ ตตฺถ วต อตฺตนิ ปนฺเถ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ตสฺมึ วต เอวํ สรมาเน วเย อยํ อตฺตาติ สงฺขฺยํ คโต อตฺตภาโว ปนฺโถ โหติ ปาเสน พนฺโธ อุปฑฺโฒ อปริปุณฺโณว โหติ เอวํ ตตฺถ อิมสฺมึ อตฺตนิ ปนฺเถ โย เจส ตตฺถ ตตฺถ นิพฺพตฺตานํ วินาภาโว อสํสโย ตสฺมึ วินาภาเวปิ อสํสเย นิสฺสํสเย ภูตํ เสสํ อมตํ ตํ เสสํ ชีวมานํ ชีวมานเมว ทยิตพฺพํ เมตฺตายิตพฺพํ อยํ สตฺโต อโรโค โหตุ อพฺยาปชฺโฌติ เอวํ ตสฺมึ เมตฺตาภาวนา กาตพฺพา ยํ ปเนตํ จวิตํ วิคตํ มตํ อนนุโสจิยํ อนนุโสจิตพฺพนฺติ ฯ

เอวํ มหาสตฺโต จตูหิ คาถาหิ อนิจฺจาการํ ทีเปนฺโต ธมฺมํ เทเสสิ ฯ มหาชโน ปริพฺพาชิกาย สรีรกิจฺจํ กาเรสิ ฯ โพธิสตฺโต หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา ฌานาภิญฺญา นิพฺพตฺเตตฺวา พฺรหฺมโลกปรายโน อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน กุฏุมฺพิโก โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา สมฺมิลฺลหาสินี ราหุลมาตา อโหสิ ฯ ตาปโส ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อนนุโสจิยชาดก”