ติณํ ติณนฺติ ลปสิ โก นุ เต ติณมาหริ

กินฺนุ เต ติณกิจฺจตฺถิ ติณเมว ปภาสสีติ ฯ

ตตฺถ กินฺนุ เต ติณกิจฺจตฺถีติ กึ นุ ตว ติเณน กิจฺจํ กาตพฺพํ อตฺถิ ฯ ติณเมว ปภาสสีติ ตฺวํ หิ เกวลํ ติณํ ติณนฺติ ติณเมว ภาสสิ อสุกติณํ นามาติ น กเถสิ นามํว ตาวสฺส กเถหิ อสุกติณํ นามาติ มยํ เต อาหริสฺสาม อถ ปน เต ติเณน โก อตฺโถ อตฺถิ ติณการณํ ๒- มา วิลปสีติ ฯ

ราชา ตํ สุตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. พรหาฉัตตชาดก”