สกฺโก ตํ ปฏิพาหิตุํ อสกฺโกนฺโต กิมตฺถาย ทานํ ททาสีติ ปุจฺฉิ ฯ เนว สกฺกตฺตํ น พฺรหฺมตฺตํ ปฏฺฐยมาโน สพฺพญฺญุตํ ปฏฺเฐนฺโต ปนาหํ ททามีติ ฯ สกฺโก ตสฺส วจนํ สุตฺวา ตุฏฺโฐ หตฺเถน ปิฏฺฐึ ปริมชฺชิ ฯ โพธิสตฺตสฺส ตํขณญฺเญว ปริมชฺชิตมตฺตสฺเสว ๑- สกลสรีรํ ปริปูริ ฯ สกฺกานุภาเวน จสฺส สพฺโพ วิภวปริจฺเฉโท ปฏิปากติโกว โหติ ฯ สกฺโก มหาเสฏฺฐิ ตฺวํ อิโต ปฏฺฐาย ทิวเส ทิวเส ทฺวาทส สตสหสฺสานิ วิสชฺเชนฺโต ทานํ เทหีติ ตสฺส เคเห อปริมาณธนํ ทตฺวา ตํ อุยฺโยเชตฺวา สกฏฺฐานเมว คโต ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา เสฏฺฐิภริยา ราหุลมาตา อโหสิ วิสยฺโห ปน อหเมวาติ ฯ

วิสยฺหชาตกํ ทสมํ

โกกิลวคฺโค จตุตฺโถ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. วิสัยหชาดก”