อตีเต พาราณสิยํ (พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต) โพธิสตฺโต (พาราณสิยํ) ธมฺเมน สเมน รชฺชํ กาเรสิ ฯ นิเวสเน เอกา กุนฺตินีสกุณิกา ทูเตยฺยหาริกา ฯ สพฺพํ ปุริมสทิสเมว ฯ อยํ ปน วิเสโส ฯ อยํ พฺยคฺเฆน ทารเก มาราเปตฺวา จินฺเตสิ อิทานิ น สกฺกา มยา อิธ วสิตุํ คมิสฺสามิ คจฺฉนฺตี จ รญฺโญ อนาโรเจตฺวาว น คมิสฺสามีติ ฯ สา ราชานํ อุปสงฺกมิตฺวา เอกมนฺตํ ฐิตา สามิ ตุมฺหากํ ปมาเทน มม ปุตฺตเก ทารกา มาเรสุํ อหํ โกธวสิกา หุตฺวา เต ทารเก ปฏิมาเรสึ อิทานิ มยา อิธ วสิตุํ น สกฺกาติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห

อวสิมฺหา ตวาคาเร นิจฺจํ สกฺกตปูชิตา

ตฺวเมวทานิมกริ หนฺท ราช วชามหนฺติ ฯ

ตตฺถ ตฺวเมวทานิมกรีติ มํ ปณฺณํ คาหาเปตฺวา เปเสตฺวา อตฺตโน ปมาเทน มม ปิยปุตฺตเก อรกฺขนฺโต ตฺวญฺเญวทานิ เอตํ มม คมนการณํ อกริ ฯ หนฺทาติ อุปสคฺคฏฺเฐ นิปาโต ฯ ราชาติ โพธิสตฺตํ อาลปติ ฯ วชามหนฺติ หิมวนฺตํ คจฺฉามีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กุนตินีชาดก”