อคมาสิ ฯ ราชา อิสิคณํ ทิสฺวา ปกฺโกสาเปตฺวา อนฺโตนิเวสเน โภเชตฺวา ปฏิญฺญํ คเหตฺวา อุยฺยาเน วสาเปสิ ฯ อถ วสฺสารตฺเต อติกฺกนฺเต เกสโว ราชานํ อาปุจฺฉิ ฯ ราชา ภนฺเต ตุมฺเห มหลฺลกา อมฺเห ตาว อุปนิสฺสาย วสถ ทหรตาปเส หิมวนฺตํ เปเสถาติ อาห ฯ โส สาธูติ เชฏฺฐนฺเตวาสินา สทฺธึ เต หิมวนฺตํ เปเสตฺวา สยํ เอกโกว โอหิยิ ฯ กปฺโปปิ หิมวนฺตํ คนฺตฺวา ตาปเสหิ สทฺธึ วสิ ฯ เกสโว กปฺเปน วินา วสนฺโต อุกฺกณฺฐิตฺวา ตํ ทฏฺฐุกาโม หุตฺวา นิทฺทํ น ลภติ ฯ ตสฺส นิทฺทํ อลภมานสฺส น สมฺมา อาหาโร ปริณามํ คจฺฉติ ฯ โลหิตปกฺขนฺทิกา อโหสิ ฯ พาฬฺหา เวทนา วตฺตนฺติ ฯ ราชา ปญฺจ เวชฺชกุลานิ คเหตฺวา ตาปสํ ปฏิชคฺคิ ฯ โรโค เนว วูปสมฺมติ ฯ เกสโว ราชานํ อาห มหาราช กึ มยฺหํ มรณํ อิจฺฉถ อุทาหุ อโรคภาวนฺติ ฯ อโรคภาวํ ภนฺเตติ ฯ เตนหิ มํ หิมวนฺตํ เปเสถาติ ฯ สาธุ ภนฺเตติ ราชา นารทํ นาม อมจฺจํ ภทนฺตํ คเหตฺวา วนจรเกหิ สทฺธึ หิมวนฺตํ ยาหีติ เปเสสิ ฯ นารโท ตํ ตตฺถ เนตฺวา ปจฺจาคมาสิ ฯ เกสวสฺสาปิ กปฺเป ทิฏฺฐมตฺเตเยว เจตสิกโรโค วูปสนฺโต อุกฺกณฺฐา ปฏิปฺปสฺสมฺภิ ฯ อถสฺส กปฺโป อโลเณน อธูปเนน อุทกมตฺตสิตฺตปณฺเณน สทฺธึ สามากนิวารยาคุํ อทาสิ ฯ ตสฺส ตํขณญฺเญว โลหิตปกฺขนฺทิกา ปฏิปฺปสฺสมฺภิ ฯ ปุน ราชา นารทํ เปเสสิ คจฺฉ เกสวตาปสสฺส ปวุตฺตึ ชานาหีติ ฯ โส คนฺตฺวา ตํ อโรคํ ทิสฺวา ภนฺเต พาราณสีราชา ปญฺจ เวชฺชกุลานิ คเหตฺวา ปฏิชคฺคนฺโต ตุมฺเห อโรเค กาตุํ นาสกฺขิ กถํ เต กปฺโป ปฏิชคฺคีติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห

มนุสฺสินฺทํ ชหิตฺวาน สพฺพกามสมิทฺธินํ

กถํ นุ ภควา เกสี กปฺปสฺส รมติ อสฺสเมติ ฯ

ตตฺถ มนุสฺสินฺทนฺติ มนุสฺสานํ อินฺทํ พาราณสีราชานํ ฯ กถํ นุ ภควา เกสีติ เกน นุโข อุปาเยน อยํ อมฺหากํ ภควา เกสวตาปโส กปฺปสฺส อสฺสเม รมตีติ ฯ เอวํ อญฺเญน สทฺธึ สลฺลปนฺโต วิย เกสวสฺส อภิรติการณํ ปุจฺฉิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เกสวชาดก”