เอวญฺจ ปน วตฺวา เอวํ มํ อภิรมาเปนฺโต กปฺโป อโลณกํ อธูปนํ อุทกสิตฺตปณฺณมิสฺสํ สามากนิวารยาคุํ ปาเยสิ ตาย เม สรีเร พฺยาธิ วูปสมิโต นีโรโค ชาโตมฺหีติ อาห ฯ ตํ สุตฺวา นารโท ตติยํ คาถมาห

สาลีนํ โอทนํ ภุญฺเช สุจิมํสุปเสจนํ

กถํ สามากนิวารํ อโลณํ นาทยนฺติ ๒- ตนฺติ ฯ

ตตฺถ ภุญฺเชติ ภุญฺชิ ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ นาทยนฺตีติ นาทยติ ปีเณติ โตเสติ ฯ คาถาพนฺธสุขตฺถํ ปน อนุนาสิโก กโต ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เกสวชาดก”